Mijn naam is Hans van Balen. In de zomer van 2024 hoorde ik dat ik ongeneeslijk ziek ben.
Toen ik dat nieuws kreeg, veranderde er iets. Dingen waar ik me druk om maakte, werden minder belangrijk. Het leven werd opeens heel overzichtelijk. Wat overblijft, zijn de mensen om me heen: hun stemmen, hun nabijheid, het samen zijn.
Daar heb ik nu het meeste behoefte aan. Gewoon bij elkaar zijn. Een gesprek, een grap, een arm om me heen. Meer hoeft het niet te zijn.
Als ik terugkijk, zie ik een mooi leven. Een leven vol liefde en momenten om dankbaar voor te zijn. Ik heb lang gezond mogen leven, en daar ben ik dankbaar voor. Natuurlijk vind ik het moeilijk dat het al ophoudt. Ik was graag nog wat langer gebleven.
Hans van Balen, 1958–2024
Hans overleed op 1 augustus 2024, vijf weken nadat hij hoorde dat hij ongeneeslijk ziek was.
